مرتضی جوهری

به‌دست آوردن اطلاعات نظامی از سران سیاسی و نظامی کشورهای عرب در اجلاس کازابلانکا برای مئیر آمیت یک موفقیت بزرگ محسوب می شد. اما هنوز یک روز از خوشحالی او نگذشته بود که ژنرال «احمد دلیمی» رئیس سرویس های امنیتی مراکش و دست راست ملک حسن دوم با او تماس گرفت. دلیمی از آمیت خواست پاداش خدمات آنها را خیلی زود بپردازد. خواسته ملک حسن این بود که موساد باید «مهدی بن برکه» (Mehdi Ben Barka) رهبر مبارزان مخالف پادشاه را یافته و ترور کند. آمیت، حدس می زد مراکش در قبال این همکاری اطلاعاتی ممکن است طلب پاداش کند اما نمی دانست باید یک ریسک بزرگ و خطرناک را بپذیرد. کشتن برکه آسان نبود و ممکن بود برای اسرائیل یک رسوایی بزرگ و شکست غیرقابل جبران بوجود بیاورد؛ چراکه او یک رهبر ملی گرا و ضد امپریالیسم بود و طرفداران زیادی در مراکش و دیگر کشورها داشت.
صهیونیست ها و به ویژه موساد اگر لازم باشد برای فرار از شکست و به‌دست آوردن اطلاعات حساس، حتی حاضر به همکاری و تبادل اطلاعات با دشمنان درجه یک خود هستند. نمونه این همکاری ها در تاریخ آنها زیاد دیده می شود. در چهارم اکتبر ۱۹۶۵، آمیت در یک جلسه محرمانه به «لوی اشکول» نخست وزیر اسرائیل گفت مغربی ها در مقابل همکاری اطلاعاتی که داشتند از ما یک خواسته دارند و پادشاه آنها اصرار دارد رهبر مخالفان او به سرعت حذف شود؛ برای اجرای این دستور، رئیس سرویس امنیتی مراکش به دنبال یک تقاضای دوستانه یا اگر بخواهیم دقیق تر بگوییم، تبادل اطلاعاتی به ما گفته است: «حالا که شما در آدمکشی و جاسوسی بی نظیر هستید، لطفی به ما بکنید و برکه را پیدا کرده و از بین ببرید.»
اشکول می دانست اگر با خواسته آنها موافقت نکند ممکن است شانس پیروزی در جنگ های آینده اسرائیل را از دست بدهد و مهمتر از همه این که برکه یک عرب و غیراسرائیلی است. صهیونیست ها به نژادپرستی معروف هستند و از نظر آنها جان یک غیراسرائیلی هیچ ارزشی ندارد. برای آنها مهم نیست مردمان دیگر کشورها در چه شرایطی قرار دارند. صهیونیست ها حتی برای آخرالزمان نیز طرح‌ها و نقشه هایی دارند و بر این باورند اگر روزی جهان در حال نابودی باشد فقط باید اسرائیل را نجات داد.
آمیت غیر از واحد سزاریه، یک واحد دیگر تشکیل داده بود به نام «کلوسوس» که اغلب در اروپا فعالیت داشت. او برای تشکیل این واحد از نیروهای واحد پرندگان در سازمان آمان کمک گرفت تا به طور مستقل برای موساد کار کنند. واحد کلوسوس و سزاریه با زیرنظر گرفتن صندوق های پستی توانستند محل اختفای برکه را شناسایی کنند. سپس زیر پوشش یک گروه مستندساز و مشتاق برای ساخت یک مستند درباره زندگی مراکشی های تبعیدی در اروپا، با او تماس گرفتند. با این حیله توانستند برکه را به پاریس کشانده و به دام بیندازند. آنها قبل از قرار با برکه، تمامی آنچه برای ربودن و کشتن او لازم بود مانند خانه امن، پاسپورت های جعلی، تجهیزاتی برای کشتن و از بین بردن آثار جرم را در اختیار مراکشی ها گذاشتند. موساد قصد داشت مأمورانش هیچ نقشی در مرحله آخر عملیات یعنی قتل برکه نداشته باشند، اما عملیات به این آسانی تمام نشد.
ادامه دارد...